به گزارش سراج24؛ تشکل اصلاحطلب موسوم به مجمع محققین و مدرسین حوزه اخیراً در بیانیهای پیرامون اعدام محاربین نوشت: اجرای حکم اعدام یکی از معترضان، آن هم در شرایطی که اقتضا میکند حکومت با شنیدن صدای اعتراض مردم در راه آرام کردن اوضاع گام بردارد، بخش عظیمی از جامعه به ویژه فرهیختگان و دلسوزان کشور را شگفت زده و وجدان عمومی را جریحه دارتر کرد. بیتردید در شرایطی که به دلیل فقر، تورم، فلاکت و ناکارآمدی در اداره کشور، اکثریت مردم ناراضی و نسبت به آن اعتراض دارند، صدور و اجرای حکم اعدام آتش اعتراضات را شعلهورتر خواهد کرد.
به گزارش جماران، در این بیانیه همچنین آمده است: صرف نظر از اشکالات فقهی و حقوقی که در روند دادرسی، صدور و اجرای ناگهانی این حکم وجود داشته است، اساساً اعدام راهکاری درست برای تأمین امنیت و کاستن از التهاب نیست؛ زیرا این کار به خشم و کینه جامعه میافزاید و ناآگاهی از فضای افکار عمومی جامعه و بیتوجهی مسئولان امر به مصالح کشور را نشان میدهد. افزون بر این مشکل اصلی این است که روند قضائی این محاکمات نتوانسته است افکار عمومی را قانع کند.
بیانیه مذکور تصریح میکند: اگر فرد معترض از سلاح سرد مانند چاقو استفاده و بدون خوف و با اراده اقرار کرده باشد، در صورتی که عمل او نه برای ترساندن مردم، بلکه از روی خشم و عصبانیت یا حتی درگیری با مأموران مسلح باشد، نمیتوان او را محارب دانست، و دست کم اطلاق محارب به وی جای شبهه دارد. وانگهی اگر کسی سلاح بکشد، ولی در اثر ناتوانی موجب سلب امنیت نشود، یا به قصد دفاع شخصی از سلاح استفاده کند محارب محسوب نمیشود.
*مجمع محققین همان تشکلی است که در ایام اغتشاشات دیماه 96 نیز در بیانیه دیگری صراحتا رهبر معظم انقلاب و مسئولان ارشد نظام را مسئول اغتشاشات دانسته بود.
در فقره اخیر نیز بدیهی بود که موضع اصلاحطلبان چه خواهد بود و عقلا میدانستند که "بانیان آشوب" در ادامه پروژه فریبکارانه خود در به خیابان کشاندن مردم و جوانان البته هرگز به فریبخوردگان نخواهند گفت که در انتهای این قضایا مجازات خواهد بود. ضمن اینکه در هنگام برپا شدن محکمههای مجازات نیز صراحتا به عرصه دفاع از اغتشاشگران و محاربان خواهند شتافت.
کما اینکه باید بدانیم وقتی حجاریان در بحبوحه اغتشاشات 70 روزه خواستار همدلی با اراذل و فریبخوردگان کف خیابان شد؛ نتیجه این فتوا حمایت از حرامیان و محاربین و قاتلین نیز خواهد بود.
در بیانیه عجیب مجمع محققین میخوانیم که اینان از اعدام یک فرد که با رعبانگیزی و سلاح سرد اقدام به راهبندان و ضرب و جرح کرده است تعجب میکنند و خاصّه اینکه در حمایت از سربازان خود و تقلا برای ایجاد "فتنه اقتصادی" اینطور نوید میدهند که: "اجرای حکم اعدام آتش اعتراضات را شعلهورتر خواهد کرد"!
اینان همچنین حذف قانونی یک محارب یا همان اعدام را هم امنیتساز نمیدانند و استدلال میآورند کسی که در وسط خیابان راه مردم را بسته و مأموران امنیتی را زخمی کرده است؛ محارب نیست!
جدای از اینکه عجیب نیست که این "جهان بیعقلی" در مقابل فرایندهای عقلانی جمهوری اسلامی ایران قد علم کند اما باید گفت که در اقاریر اینان عزم و اراده جدی برای "تکرار آشوب" دیده میشود.
"بانیان آشوب" برنشسته در ستاد جبهه اصلاحات در پیش، حین و پس از اغتشاشات 70 روزه صراحتا بر مسیر همراهی با اوباش قرار گرفتهاند و سخنانی میگویند که مصداق اتمّ استخدام سرباز برای خیابان است.
این زخم عفونت کرده اگر با کار تبیینی و امنیتی درمان نشود؛ باید منتظر فتنهای بزرگتر در امتداد اغتشاشات دیماه 96، آبان 98، زایندهرود و مهر 1401 باشیم...
